Ogłoszenie 111

Kochani!

Pomimo iż poniższą wiadomość przekazuję w formie katalogowego ogłoszenia, jest to bardziej ogłoszenie pomieszane ze sprawami organizacyjnym. Otóż wywiad, który mieliście okazję przeczytać w poniedziałek, był przedostatnim, jaki tutaj opublikuję. W październiku, mam nadzieję, pojawi się ostatni i wtedy przyjdzie pora pożegnać się z Katalogiem.

Czemu odchodzę? Z powodu czasu – jednak nie jego braku, lecz zmiany. Od października będę mieszkać w Japonii, a więc przeprowadzanie wywiadów byłoby bardzo trudne, coby nie powiedzieć, że praktycznie niemożliwe. Przy różnicy czasu siedmiu godzin znalezienie okienka odpowiadającego obu stronom, ale też zapewniającego pewien luz, graniczy z cudem i jeśli takie by się znalazło, wymagałoby idealnej punktualności zarówno od rozmówcy, jak i ode mnie, a także bezproblemowego połączenia z Internetem, które nie każdy ma (ja też mogę nie mieć, wszystko się dopiero okaże).

Co się zaś tyczy październikowego wywiadu… Cóż, mam do Was prośbę.

Na ostatni wywiad pomysł mam odrobinkę inny, ot, aby pożegnać się relatywnie stylowo (i ciut narcystycznie!). Tym razem to nie ja będę zadawać pytania. Wy to zrobicie, drodzy Czytelnicy. A zadawać będziecie je członkom załogi Kompanii Przysięgłych, ze mną włącznie. Po rozmowie z dziewczynami, mogę zapewnić, że wszystkie odpowiemy na Wasze pytania: związane z ocenialnią, nami jako oceniającymi czy nami bardziej prywatnie. Prosiłabym, byście wysyłali pytania do 23.09 do godziny 15:00 na adres mailowy kompania.przysieglych@gmail.com. Pamiętajcie, proszę, aby zaznaczyć, czy pytanie kierujecie do kogoś konkretnie czy też do wszystkich, a także nie zapomnijcie dodać, czy chcecie zostać podpisani czy wolicie pozostać anonimowi.

I to by było tyle na dziś. Pozdrawiam tedy wszystkich i do napisania,

Urodziny + Niespodzianka!

   I w końcu nadszedł ten dzień – Katalog Ocenialni obchodzi swoje drugie urodziny! W tym uroczystym dniu Załoga Katalogu Ocenialni ma przyjemność przedstawić Czytelnikom trochę historii i liczb tej strony. Niestety, z powodu usunięcia pierwszej wersji KO, możemy poszczycić się informacjami tylko z jego blogspotowej edycji. Warto wspomnieć, że na Blogspocie Katalog urzęduje już niemal szesnaście miesięcy, co daje rok i cztery miesiące.

Zmiany

Jak już wszyscy z pewnością zdążyli zauważyć, na Katalogu zaszły poważne zmiany. W związku z odejściem Misako, obowiązki administracyjne zostają podzielone pomiędzy Chiyo, Isamar, Midori oraz Psią Gwiazdę. Aktualny rozkład obowiązków znajdziecie w zakładce „Załoga”.

Dwa kontrowersyjne posty zostają usunięte, prosimy o uszanowanie naszej decyzji – wspólnie doszłyśmy do wniosku, że to będzie najlepsze rozwiązanie.

Dla oczyszczenia atmosfery i hucznego wejścia w nowe rządy, planujemy mały, katalogowy konkurs. Po więcej szczegółów zapraszamy w niedalekiej przyszłości.

Pozdrawiamy i liczymy, że z dniem dzisiejszym zawita na Katalogu przyjemniejsza atmosfera,

Załoga Katalogu

Dzień dobry, cześć i czołem!

Witam serdecznie wszystkich w wigilię Wigilii!

Choć zwą mnie różnorako, w Internecie znajdziecie mnie pod pseudonimem Chiyo. I cóż tu wiele mówić, zasiliłam zacne szeregi Katalogu w roli dziennikarza ze specjalizacją, a zarazem misją specjalną pod tytułem wywiad, niekoniecznie kontr.

Na tym można by zakończyć przedstawianie mojej osoby, w końcu to moja praca ma wystawiać mi świadectwo, nie ja. Niektórzy z Was mogą mnie znać jako właścicielkę ocenialni Ławy Przysięgłych, ktoś być może kojarzy moje literackie próby, może nawet dla kogoś jestem nieobca dzięki stowarzyszeniu Piórem Feniksa… ale jakie to ma znaczenie? Niewielkie.

A już na pewno nie w porównaniu z tym, co zamierzam robić tutaj. Jeśli mnie pamięć nie myli, na Katalogu ukazały się trzy posty z wywiadami, z czego jeden jeszcze na Onecie. Trzy próby, z których żadna nie pożyła zbyt długo, a następna była zaczynaniem od nowa. A ponoć to do trzech razy sztuka. Dołożę tedy wszelkich starań, aby ta czwarta okazała się szczęśliwą, długotrwałą i, przede wszystkim, owocną.

Drżyjcie zatem, oceniający (i inni bloggerzy też). Może to rozmowa z Tobą zaszczyci kiedyś stronę główną Katalogu?

Tymczasem, niczym Zorro, pozostawiam po sobie ślad, kłaniam się nisko, zamiatając podłogę peleryną… i hasta la vista, bejbe!

Jest i fanpage Katalogu

Od wczoraj każdy z Was może być na bieżąco z wszelkimi aktualizacjami i nowymi postami Katalogu, jako że na Facebook'u powstał fanpage naszej strony. Jego prowadzeniem zajęła się Cuddly, jednak wciąż czekamy na osoby chętne do pomocy.

Z prawej strony znajduję się odnośnik. Zapraszamy do lajkowania! :)

Cześć, potworze

    Idziesz wąskim korytarzem. Nie możesz opanować odruchów wymiotnych, gdy dotykasz ścian. Pragniesz, by to uczucie lepkości i wżerania się w skórę właściwą zniknęło. Co jakiś czas natrafiasz na pęknięcie. Myślisz, że jesteś u wyjścia, więc zatrzymujesz się przy nim. Jednak gdy coś (pieszczotliwe nazywasz to „Pajączkiem”) ściska twoją dłoń włochatym odnóżem, zabierasz w pośpiechu rękę, próbując się otrząsnąć. Popełniasz ten błąd kilka razy. Zawsze powtarzasz sobie, jak mogłeś być taki głupi.

    Widzisz skrawek światła. Na twojej twarzy pojawia się uśmiech. Promieniejesz. Przyśpieszasz kroku, nie zważając na naścienne pęknięcia. Jakże piękne jest twe rozczarowanie, kiedy jasność znika, a za nim pojawia się coraz wstrętniejszy mrok. Widzę, jak strach ogarnia całe twe ciało. Bezwzględny, kołaczący strach, który skręca trzewia. No, dalej.

    Wciąż brniesz przed siebie jak zahipnotyzowany. Nawet nie zdajesz sobie sprawy, na jakie niebezpieczeństwo się narażasz. Nie odpowiadam za urazy, pamiętaj...

    W końcu dochodzisz do końca. Możesz przysiądź, że w kącie oka widzisz jakiś cień, jednak wolisz skupić swą uwagę na całkiem innym osobniku. W pokoju śmierdzi popiołem, ale również zgnilizną... świeżą zgnilizną zaawansowanego rozkładu zwłok. Ściany, które, zapewne, kiedyś musiały razić żółcią, wyblakły, dodając melancholijny charakter całości. Rozglądasz się dokładniej i widzisz rozpryski krwi. Świeże. Jeszcze niezakrzepnięte. W rogu... w rogu... Chyba twór procesu saponifikacji, nie jesteś pewien. Okna... Zaraz, co jest z tymi oknami... Drewno. Deski. Tak, są zapieczętowane. W końcu przechodzisz do tego czegoś, co wciąż śmieje się, odbijając echo głosu od ścian. Masz ochotę powiedzieć, żeby stuliło twarz, ale się boisz.

    Pieprzona hipokryzja umysłu.

smirek wita

Dzieeeeeeń dobry, jak to mówią Lekkostronniczy!

Macie przyjemność (wątpliwą, ale jednak) czytać powitalną notkę smirka. Zacznijmy może jednak tak, jak się powinno zaczynać, czyli od początku, a nie jak to ja mam w zwyczaju. 

Skąd się wzięłam? Nie wiem, czy wszyscy spotkali się już z moimi artykułami, ale na Nawigatorze miałam przyjemność współtworzyć PPP.

Czemu piszę tutaj? Uzgodniłam z Misako, że na Katalogu będę miała większą poczytność i moje posty trafią do ludzi, którzy są w jakiś sposób zainteresowani poprawnością tego, co robią (bo po cóż innego mieliby się zgłaszać do oceny na 82649 ocenialniach?). Z artykułów na Nawigatorze zrezygnowałam, nie ma sensu publikować wszystkiego w dwóch miejscach. 

Co będę publikować? Oczywiście poradniki dotyczące poprawnej polszczyzny: PPP – Poradniki Poprawnej Polszczyzny – oraz wszelkich wątpliwości przy pisaniu – o co warto się pokusić, co jest tematem tak oklepanym, że bez zniewalającego stylu i punktu widzenia niczym z Księżyca nie warto po to sięgać, co jest najczęstszym błędem początkujących pisarzy. Chcę Wam wtłoczyć do głowy, co to kicz i czemu nie powinniście się z nim zaprzyjaźniać. Mam też w planie kilka artykułów z działu ASP – Anatomii Słowa Polskiego.

Jestem otwarta na wszelkie propozycje i jeśli macie jakiś problem, którego nie jesteście w stanie rozwiązać, piszcie w komentarzach lub na e-maila: domaszka [małpa] vp.pl, a na pewno ukaże się o tym artykuł. Chętnie służę pomocą także w problemach stricte prywatnych, które również proszę kierować na e-maila, a ja się odezwę do Was już nie w postaci notki, a mejla.

Pozdrawiam serdecznie,

Przeprowadzka vol.2

Miarka się przebrała, kiedy zdałam sobie, ile czasu każdy z nas traci na odświeżanie stron, ponowne dodawanie notek etc. przez nieustające awarie Onetu. Koniec z sentymentami, pora zagłębić się w blogspot!

Pełna obaw co do możliwości tego serwisu, postanowiłam spróbować. Przeniosłam tu moje opowiadanie i okazało się, że nie taki diabeł straszny.

Na razie to tylko próba, ale mam nadzieję, że nikt nie będzie miał nic przeciwko temu, a blogspot okaże się bardziej dogodny niż Onet i uda się przenieść tu Katalog na dobre.